برای «پذیرایی ساده» اصلا در ذهنم نبود که خودم بازی کنم. در ابتدا به محمدرضا گلزار فکر کرده بودم و هنوز خیلی متاسفم که آن اتفاق نیفتاد. گلزار بازی در «تو و من» را به فیلم من ترجیح داد. بازی او در این نقش آن قدر برایم زنده و متصور بود که حاضرم دوباره این فیلم را بسازم تا او را در این نقش بگذارم چون واقعا می دانستم که می خواهم چگونه از او استفاده کنم و به نظرم فوق العاده می شد. بعد از او با چند نفر دیگر هم صحبت کردم که یا آنها نتوانستند انتظار مرا برآورده کنند یا به دلایل دیگری این همکاری اتفاق نیفتاد. بعد فکر کردم با زمان محدودی که دارم هیچ کس سریعتر از خودم نمی تواند بفهمد که چه می خواهم این بود که تصمیم گرفتم خودم نقش را بازی کنم. ضمن اینکه همیشه این وسوسه وجود دارد که ببینی می توانی هم کارگردانی کنی و هم بازی یعنی برایم یک جور آزمون بود و بازی در این نقش ربطی به تواناییهای بازیگری ام نداشت.