آخرین اخبار
پربازدید ها
پربحث ترین عناوین
کد خبر: ۳۴۹
تاریخ انتشار: ۱۴ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۶:۰۲
اگر بخواهیم از بین جنبه های مدرن زندگی بشر یکی را به عنوان مفیدترین و متداول ترین انتخاب کنیم، احتمالا روان پزشکی و مشاوره های روان شناسی ...

اگر بخواهیم از بین جنبه های مدرن زندگی بشر یکی را به عنوان مفیدترین و متداول ترین انتخاب کنیم، احتمالا روان پزشکی و مشاوره های روان شناسی حرف اول را خواهند زد
امروزه توصیه های رفتاری روان شناسان از طریق تلویزیون، رادیو، نشریات، کتاب ها و سی دی های مختلف در دسترس عموم قرار دارند. طبق آمارها اکثر مشاوره ها در زمینه مشکلات خانوادگی و تربیت فرزندان صورت می گیرد. گسترش چنین فرهنگی خوب و امیدبخش است اما زنگ خطری را هم به صدا درمی آورد. اگر تصمیم گرفتیم شیوه رفتاری خود را با علم روان شناسی همگام کنیم باید تمام جنبه های آن را طبق این علم تنظیم کنیم. چنانچه بخشی از عملکردها علمی و بخشی سنتی باشند شاید صدمات جبران ناپذیری به بار بیاید.

شاید تربیت کودکی که حرف گوش کن باشد و خواسته های خودش را بدون داد و فریاد عنوان کند آرزوی هر پدر و مادری باشد. اما آیا به روی دیگر قضیه هم فکر کرده اید؟ آیا همین کودک می داند که حرف گوش کردن حد و مرزی دارد و گاهی تحت هیچ شرایطی نباید حرف بزرگ تر را قبول کرد؟ آیا او یاد گرفته گاهی باید فریاد بکشد و حتی پدر و مادر وظیفه دارند که این فریاد کشیدن را با او تمرین کنند؟!

اکثر والدین می کوشند کودکان خود را از خطراتی که در کمین آنهاست دور نگاه دارند. برای کودک غذایی سالم و بهداشتی تهیه می کنند. روی پریزهای برق را می پوشانند. اجازه نمی دهند کودک به اجاق گاز یا سماور نزدیک شود. در خانه را قفل می کنند تا کودک تنها بیرون نرود. اما آیا حفاظت همیشگی از طرف والدین امکان پذیر است و یا فقط همین خطرات سلامت جسم و روح کودک را تهدید می کنند؟

در واقع برخی خطرات محیطی وجود دارند که نمی توان آنها را از بین برد. اما با آگاهی دادن به فرزندان و آموزش برخورد صحیح با این خطرات می توان از بروز آنها پیشگیری کرد.

در ادامه مطلب به بعضی از این خطرات و نیز بعضی از مهم ترین مهارت های رفتاری مقابله با آنها اشاره شده است.

● ۳ مثال، ۳ موقعیت خطرناک

۱) گم شدن در جاهای شلوغ: اگر با کودک خود به فروشگاه، مرکز خرید بزرگ، شهربازی یا هر جای شلوغ دیگری می روید قبل از ورود به آن محل به کودک توضیح دهید که از شما دور نشود. حتما به او بگویید که اگر چیزی توجه او را جلب کرد به شما بگوید و به او اطمینان بدهید که همراه او به تماشای قسمت مورد علاقه اش خواهید رفت. در ضمن محلی را که پیدا کردن آن برای کودک بسیار ساده باشد به او نشان دهید و بگویید در صورت گم شدن همان جا برود و منتظر بماند. به یاد داشته باشید که وقتی کودکی گم می شود بسیار مضطرب می شود و دقایق و ثانیه ها برای او به کندی می گذرند. پس به فرزند خود بگویید که هرچه قدر هم زمان منتظر ماندن به نظرش طولانی آمد باز هم همان جا بایستد چون شما حتما دنبال او خواهید آمد.

۲) استفاده از توالت عمومی: وقتی کودک بیرون از خانه نیاز به دست شویی یا توالت داشت چه باید کرد؟ در واقع بهترین کار این است که در چنین موقعیتی همراه کودک خود به دست شویی بروید. اما اگر به هر دلیلی این امکان وجود نداشت و شما در آن زمان حتما باید جای دیگری منتظر می ماندید، در مورد خطراتی که در چنین مکانی وجود دارد با او صحبت کنید.

برای مثال، به او بگویید که اگر کسی خواست به او دست بزند یا همراه او به توالت برود فورا از دست شویی بیرون بیاید. حتی به کودک آموزش دهید که اگر کسی به کودک گفت «دوست داری چیزهایی بشنوی که تا حالا نمی دانستی یا دوست داری چیزهایی ببینی که تا حالا ندیده ای» باز هم باید کودک بدون هیچ حرفی فورا دست شویی را ترک کند. فرزند شما باید بداند حتی اگر مجبور شد به جای توالت رفتن در چنین شرایطی لباس خود را خیس کند، شما هرگز عصبانی نمی شوید و در واقع چون کودک عاقلی دارید، خوشحال هم خواهید شد.

۳) آسانسورها: از آنجا که آسانسورها محل هایی عمومی و دربسته هستند، ممکن است خطرناک باشند. به کودک خود آموزش دهید اگر فردی عجیب و غیرعادی در آسانسور دید، سوار نشود و منتظر بماند تا آسانسور یک بار دیگر به آن طبقه بیاید. در ضمن اگر کودک سوار آسانسور بود و فردی مشکوک سوار شد کودک باید پیاده شود. حتی کودک باید یاد بگیرد که اگر فرد مشکوک دنبال او آمد، بهترین کار این است که در همان طبقه ای که پیاده شده زنگ همه واحدها را به سرعت بزند و از دیگران کمک بخواهد.

● اگر خواستید برای کودک تان پرستار بگیرید...

گاهی هم پدر و هم مادر شاغل هستند و ساعاتی در شبانه روز وجود دارد که هیچ یک از آنها نمی توانند از کودک نگهداری کنند. اگر چنین شرایطی پیش آمد و مجبور به استخدام یک پرستار کودک شدید، چند نکته مهم را به یاد داشته باشید:

▪ بهتر است بین دوستان و خویشاوندان تحقیق کنید و ببینید آیا آنها پرستار مطمئنی را می شناسند؟ در واقع سعی کنید حتی الامکان پرستار کودک خود را از طریق آگهی تبلیغاتی یا روزنامه ها پیدا نکنید.

▪ وقتی به زمان آمدن پرستار کودک نزدیک می شوید خوب به واکنش های فرزندتان دقت کنید. ببینید آیا اثری از نگرانی یا ترس وجود دارد یا نه.

▪ وقتی کودک خود را با پرستارش تنها می گذارید، چند بار با منزل تماس گرفته و با کودک خود صحبت کنید. حتما از قبل لغاتی را به عنوان کلمات رمز به کودک خود آموزش دهید و به او بگویید در صورتی که پرستار کودک او را تهدید کرده یا ترسانده، همان کلمات را تلفنی برای شما تکرار کند.

و آخرین نکته که اتفاقا اهمیت فوق العاده ای هم دارد تیزبین بودن در مورد سوءاستفاده جنسی پرستار از کودک است. اکثر بیماران روانی که تحت نام پرستار به کودکان آزارهای جنسی می رسانند، کودک را طوری فریب می دهند که هیچ گاه در این مورد با پدر و مادر خود صحبت نکند. کودک باید بداند که ممکن است پرستارش او را ببوسد، بغل کند یا بدن او را به شکلی غیرعادی لمس کند و سپس به او بگوید که اینها راز هستند و نباید به کسی بگوید. پدر و مادر باید به کودک خود آموزش دهند که نباید هیچ رازی بین او و پرستارش وجود داشته باشد و اگر پرستاری از او چنین درخواستی بکند، حتما نقشه های بدی برای او دارد.

وبگردی
  • لطفا از نوشتن با حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
  • از ارسال دیدگاه های نا مرتبط با متن خبر، تکرار نظر دیگران، توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.
  • لطفا نظرات بدون بی احترامی، افترا و توهین به مسئولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.
  • در غیر این صورت، « خبرنو » مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.
نام:
ایمیل:
* نظر: