پربازدید ها
کد خبر: ۸۸۴۱۷
تاریخ انتشار: ۲۷ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۱:۴۵
بالاترین نكته‌ای كه رابطۀ یك زن و مرد را خوب می‌كند «پذیرفتن یكدیگر» است. یك همسر خوب كسی است كه طرف مقابلش را همان‌طور كه هست قبول كند و در فكر خوشبختی او باشد و همیشه در فکر تغییر دادن همسرش نباشد.



بارها از دهان مردان جوان شنیده‌ام كه می‌گویند «من او را می‌سازم» مثل این كه می‌خواهند مجسمه بسازند! منظور از ساختن، یعنی تغییر دادن، یعنی درهم ریختن و دوباره شكل دادن. همین طور زنان بسیار جوانی را دیده‌ام كه ادعا می‌كنند: «او از اول این‌طور نبود؛ این من بودم كه او را ساخته‌ام!»

تغییرات جزئی مردشان كه نه از روی رضا و رغبت، بلكه از روی ناچاری و به انگیزۀ جلوگیری از جار و جنجال صورت گرفته است را بزرگ می‌بینند و درصددند كه باز هم روی او فشار بیاورند تا باز هم به قول خودشان تغییر كند! من نمی‌دانم بعد از عوض كردن و تغییر دادن، چه چیزی باقی می‌ماند كه ما بخواهیم با آن باقیمانده، خوشبخت بشویم. همسرتان با آن خصوصیات اولیه‌اش شما را دلخستۀ خود كرده بود! فكر نمی‌كنید اگر بنا به خواستۀ شما خیلی تغییر كند، دیگر او را حتی دوست نداشته باشید؟
در صورتی كه زن و شوهر به جای تغییر یكدیگر، بكوشند همین ‌طور كه هستند یكدیگر را قبول كنند، آن وقت است كه دریچه‌های خوشبختی و سعادت، یكی پس از دیگری به روی آنها باز می‌شوند. از طرفی در فكر تغییر شخصیت طرف خود نباشید، كه راه بیهوده‌ای رفته‌اید. آنچه مربوط به رفتار او باشد، خود به خود در درازمدت تغییر خواهد كرد. پذیرفتن، معمولاً یك جاده دو طرفه است.

وقتی شما مرد خود را همان‌طور كه هست بپذیرید و او را مورد تأیید و تصویب قرار دهید، او هم ناگزیر می‌شود كه شما را همان‌طور كه هستید بپذیرد. وقتی پذیرفتن، همراه با «درك كردن» باشد، آن وقت زندگی رؤیایی و زیبا می‌شود. یعنی چلچراغهای زندگی یكی پس از دیگری روشن می‌شوند و محیط زندگی زناشویی را پر از نور، روشنایی و شفافیت می‌كنند.
زنی كه دوست همسرش می‌شود، به او اعتماد به نفس می‌دهد؛ او را از تنهایی نجات می‌دهد؛ به او امنیت خاطر می‌دهد؛ اضطرابها و دل نگرانیهایش را كاهش می‌دهد و به همسرش می‌فهماند كه در این دنیا كسی هست كه همیشه با او باشد. وقتی چنین كردید، شور و نشاط و شادی را به خانۀ خود راه می‌دهید.

با شرایط و امكانات و روحیات همسرتان كنار بیایید تا تنور علاقۀ شما روز به روز گرم‌تر شود. به همین دلیل صراحتاً می‌گویم كه همسرتان را با دیگران مقایسه نكنید. اگر در منزل یكی از دوستان و آشنایان رفتید و خانم آن خانه، غذای جدیدی درست كرده بود كه همه از آن خوششان آمد، بی‌درنگ آن را به رخ همسرتان نكشید. اگر آن خانم دارای خصوصیات برجسته‌ای بود، از همسرتان نخواهید كه او هم مثل آن خانم بشود.

همین‌طور شما خانم عزیز! اگر شوهر یكی از دوستان و آشنایان دارای مشخصات ویژه‌ای بود، آن مرد و خصوصیاتش را با همسرتان مقایسه نكنید و در پی تغییر او نباشید. هر زن و مردی دارای صفات و روحیات جداگانه‌ای هستند. سعی كنید صفات برجسته و ارزشمند همسرتان را پیدا كنید و به آنها بیندیشید تا همیشه روحیه‌تان شاد و مطلوب بماند.

نكتۀ بسیار مهم و آخر اینكه، اگر همسرتان دارای مزایایی بود، كه بی‌شك هست، سعی كنید معایب احتمالی او را هم تحمل كنید؛ باید مزایا و معایب را با هم پذیرفت. هیچ‌یك از زندگی‌هایی كه در اطراف شماست، ایده آل و خوبِ مطلق نیست! همۀ آدمها، كم و بیش دارای امتیازاتی هستند؛ دنبال كمال مطلق نباشید كه هرگز به آن دسترسی پیدا نخواهید كرد. تلاش بیهوده در این راه، همیشه همراه با عدم موفقیت بوده است. اجازه ندهید كمال‌گرایی، روحیۀ شما را خراب كند. كاملِ مطلق و خوبِ مطلق، هرگز وجود ندارد؛ این یك قاعده است.


مطالب مرتبط
  • لطفا از نوشتن با حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
  • از ارسال دیدگاه های نا مرتبط با متن خبر، تکرار نظر دیگران، توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.
  • لطفا نظرات بدون بی احترامی، افترا و توهین به مسئولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.
  • در غیر این صورت، « خبرنو » مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.
نام:
ایمیل:
* نظر: